เรียนพิเสด
ทำมัยเปนงิทุกที?? ต้องมานั่งถามตัวเอง
แม่งทำไมกุไม่ตั้งไจเรียนวะ??
ตั้งสองปีกุทำไรอยุ??

โอ๊ยคิดแล้วเบื่อตัวเอง
=_=^


แต่ก้ดีนะ ได้เจอเพื่อนที่ทุมวัน ณ อุ๊แลนด์
เยอะแยะเลย ไม่ได้เจอกันนาน :))*

คิดถึงพวกแกนา! NNXIII
นังโสภี มหิตเล (ที่จิงเจอมันทุกวันก้ไม่คิดถึงแล้วหว่ะ ๕๕)
นังวิจิตร สมัยดี (เอิ่ม นี่ก้เจอทุอาทิตย์นับจากนี้)
นังสาลิกา ลิ้นทอง
นังเมจี้
นังแพรว
นังใหม่
นังตั้ม
...เฟม (ฝากบอกว่าหยุดเนิ้ดเดี๋ยวนี้)
และก้พลอย
(อ๊ะไม่กล้าเรียกพลอยว่า"นัง"แฮะ )
๕๕๕*


ส่วนคัยที่มันทำให้ชีวิตเราน่าลำบากไจ..
ก้จะโยนลงขยะแล้ว
ช่างมันเหอะว่ะ
คิดมากปวดหัว ขี้เกียจคิดแล้วด้วย
กลัวรอยหยักในสมองมันจะเพิ่มจิงๆแฮะ
เก็บพื้นที่ไว้จำเครบไซเคิลดีกว่า
 อิอิ

ส่วนของบางอย่างที่เคยเห่อ
เอิ่มม.. ของเล่นชำรุด มองผิดพลาด
มองอีกทีแม่งก้ดาดๆ  แถมยังห่วยเป็นพิเสด??
ไม่สนไจแล้ะ.. ขอโยนทิ้งอีกซักอัน กุเบื่อมึงแล้ว เหอะๆ

หันไปเห่อปากกาหัวพู่กันดีกว่า! ปะป๊าซื้อหั้ยยย ><
เอามาวาดรุปก้สวยย*
ใช้กับโคปิคก้เข้ากันดีๆๆๆ
วาดแล้วปลื้มอกปลื้มไจ อิอิ

แร้ะก้คิดถึงเพื่อนนะยะ ไม่รุจะใช้คำไหนดี
ที่มันจะตัดมะเร็งออกไปอะ - -
เอางิละกานน [1-2-3-4-5-6-8-9] เหอะๆ คิดถึงหมดเลยย

พีเอสสส*~โอ๊ะๆ ดีไจ ยัยแขได้เปนรุ่นน้องมอต้นของเราแล้วว
ยัยน้องเริฟฟ นังอ้วนน!